Blokjes en Pufjes

16 augustus 2013

In eerste instantie wou ik met een heel nuttige blog op de proppen komen. Natuurlijk ben ik dagelijks bezig met mezelf te optimaliseren middels een goeie portie navelstaren, na sociale interactie nog even met mezelf evalueren of ik wellicht nog wat steekjes had laten vallen en proberen om recente dan wel eeuwenoude gebeurtenissen te analyseren tot een bepaald patroon, tot inzicht te komen. Aha! Dus omdat ik vroeger altijd het rode blokje kwijt was, ben ik nu altijd zo gefrustreerd als ik iets niet snel kan vinden. Inderdaad, in mijn studententijd had ik ook een akkefietje met een meisje met een rood blokkentasje. En sindsdien gaat het ook mis met tomatensoep. Nee, hier raak ik zelf ook de draad kwijt. Ik ben overigens nooit een rood blokje kwijtgeraakt. Tenminste, niet dat ik weet. Het kan zijn, dat als ik mijn moeder bel, zij gaat vertellen dat er wel degelijk een rood blokje was maar dat die op mysterieuze wijze altijd verdween. Het is nooit helemaal duidelijk geworden wat er aan de hand was, niemand zat aan het blokje. Mijn moeder dacht op een gegeven moment dat mijn telekinetische krachten het hadden verplaatst terwijl ik in mijn andere, duistere persoonlijkheid ‘Suzy’ zat.

Ik kan vandaag eigenlijk beter niet schrijven, mijn lijf zit te jemmeren door een of ander gemeen vuil virusje en ik kan minder helder denken. Waarschijnlijk is een iets minder briljant blogje dan gewoonlijk best overkomelijk voor de lezers, dus ik gestaag door. Over de blokjes kan ik best iets schrijven – het gepuf tussendoor horen jullie lezers immers in het geheel niet – maar vraag me wel af of ik daar een heel blog mee kan vullen. Nouja, wat is een heel blog? Wie bepaalt hoe lang een blog is? Nou, ik dus lieve kinderen. Dus! Blokjes!

En nu wil ik het erover hebben maar realiseer me ineens dat het vrijwel oninteressant is. Ik waag een poging, welja, wat moet ik anders? De Viva lezen, een verhaaltje schrijven, de katten aaien en daar dan weer even van bijkomen. Ingewikkelde en/of energieslurpende dingen -zoals solliciteren naar verschrikkelijke baantjes – laat ik vandaag maar even achterwege. (Gelukkig solliciteer ik ook naar functies waar ik wel degelijk wil zitten, en dat kost -uiteraard- minder energie. Vooralsnog laat ik ook deze even liggen – straks laat ik steekjes vallen en het is zeer onwenselijk om de verkeerde functietitel of naam bij aanhef te hebben neergezet).

Bon! Een nieuw idee van mij was om alles in blokjes te doen, om niet telkens het spoor bijster te raken in de lijst van nodige acties. Hoezo, een hele dag marketing? Hoezo, een hele dag solliciteren? Ik wil telkens marathons lopen en dat slaat eigenlijk nergens op. Ik heb het idee dat ik met een blokje marketing of iets anders niet opschiet. Terwijl als ik dat structureel zou doen, het wel degelijk effect heeft. Het vervelende is dat ik graag dingen af wil hebben. Een prima intentie, maar er komen altijd weer dingen bij. Dus ja, dat dat fnuikend is voor een gevoel van bevrediging qua productiviteit, lijkt me evident. Als ik voor iemand anders werk als secretaresse of office manager kan ik gek genoeg wel uitstekend prioriteiten stellen, time-management zoals dat heet.

Heb overigens ooit nog eens een cursus time-management gewonnen, bij het tijdschrift Marie Claire. Uiteraard was ik mijn streberige zelf in dat klasje. Het valt me zelf heel erg op dat ik me erg in mijn element voel als ik weer in een klasvorm zit, terwijl ik in schooljaren er niet echt van heb genoten. Ja, tekenen en Frans, waar ik amper een beurt kreeg omdat ik altijd negens haalde. Ik wilde zo graag Frans voorlezen maar slechts een hele enkele keer zoemde mijn stem door de klas. De docent keek dan een beetje afwezig uit het raam want hij had niets aan te merken. Alle andere keren moest ik tenenkrommend Frans gestuntel van mijn medeklasgenoten aanhoren. Andere leraren zullen me zeker niet herinneren als streberig, maar dat is weer een heel ander verhaal.

Time-management, daar hadden we het over. De toptaken bijten elkaar nogal: solliciteren vs. werken aan onderneming vs. creatief. Ja, solliciteren is nogal belangrijk omdat ik het niet enkel met mijn onderneming red. Ja, mijn onderneming is ook belangrijk omdat ik die in leven wil houden. Maar ja: die drijft op mijn creatieve producten en die moeten ook gemaakt worden. Dus: blokjes!

Nu zou je kunnen denken dat dat nogal wiedes is. Dat is heel anders als je er middenin zit. Dan voel je je als het ware in een heksenpan zitten: wat doe je het eerst? Eruit zwemmen? Je adem inhouden zodat je niet vergiftigd wordt? – dan kun je niet zwemmen. Of ga je onderzoeken hoe ernstig het spul is waar je in zit? Dat kost misschien kostbare tijd! Misschien kun je achteraf gaan lachen als blijkt dat ze gewoon een groentesoepje aan het maken was maar voor hetzelfde geld was je ineens in een schimmelrat omgetoverd. Kijk, mocht ik ineens een parttime baan krijgen, dan valt het solliciteren weg – BROEVA HARO!- en blijven er twee hoofdmoten over om te doen. Voor administratie draai ik mijn hand namelijk niet om, ik voel me niet voor niets prima in mijn element als ik secretariële werkzaamheden uitvoer. Orde in de chaos! Niets heerlijker dan alles fijn gesorteerd, inclusief tabjes en etiketten. En jawel, alle taakjes opschrijven en hoppelepop fijn afvinken. Die taakjes zijn geen grote jongens die zeeën van tijd in beslag nemen. Binnen een dag, of misschien twee, kunnen ze van het lijstje. Dus alles in blokjes is een uitstekende manier om mijn ambitieuze takenlijst te behappen.

Rest nog de gedachte dat de preoccupatie met blokjes kan resulteren in een oneigenlijk gebruik van het woord. ‘Even een blokje borrelen’ of ‘even een blokje buizen’ is dan zoiets. Evenals ‘een blokje koken’, ‘een blokje shoppen’ of ‘een blokje poepen’. Laten we eerst maar eens een blokje uitzieken. Morgen ga ik wel een blokje tekst-checken want nu mijn blog nalezen heeft niet zoveel zin. Ach, wellicht is mijn virus helemaal niet bespeurbaar in de tekst. Marlies ziek? Maar ze schrijft toch altijd zo?

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Raaskallen op niveau. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s